06 54 92 18 14 info@ninabaldini.nl

Zijwieltjes en leerstijlen van Kolb?

En daar rende ik dan, totaal verrast en alles behalve charmant, in een spijkerjurkje op mijn Berkenstock slippers mét sokken en zonder jas in het centrum van Alphen aan den Rijn achter een kleuter die had bedacht dat het vandaag zou lukken.

Al een lange tijd wilde ze graag leren fietsen zonder zijwieltjes, het verkeersplein op school gaf nog meer druk en stress in haar hoofd. Je kon toch niet op zijwieltjes het verkeersplein rond, dat was uit den boze. In haar hoofd. Dus alles ging op slot. Vastbesloten zou zij tegen de juf zeggen dat ze haar fiets was vergeten of een lekke band had. Of zou ze thuis blijven? “Ben jij dan thuis mama?”  “Kan oma op mij passen?” “Thuis zijn is geen optie,” was de conclusie van mama en papa. Dat viel even tegen. Uiteindelijk ging ze met haar loopfiets, maar kwam totaal gedesillusioneerd terug. Iemand had gezegd dat zij een babyfietsje had en dat die fiets echt hele kleine wielen had. Tja, kinderen zeggen wat ze zien. De conclusie was natuurlijk niet onwaar. De wielen zijn klein en het is wel een van de kleinere onder de fietsen, maar jij en ik vinden hem te gek. En jij bent er superblij mee. Dus…”Als we het zadel hoger maken, lijkt ie wel groter,” bedacht ze. Prima idee, doen we.

Hoe graag ze ook wilde leren om te fietsen zonder zijwieltjes, ze raakte die fiets in geen weken aan. Het paste het niet in haar aanpak. Ze had er zelf geen vertrouwen in en ze wilde zeker weten dat het haar zou lukken. Zonder vallen ook nog. Ook de verschillende manieren die wij als ouders, of oma en opa aandroegen, dat werkte niet. Ze wilde het in ene keer goed doen. De filmpjes van Connie op Netflix hadden haar al technisch geleerd hoe je kunt opstappen en wegrijden, op straat keek ze haar ogen uit en ook als haar vriendinnetjes langs fietsten, zag je haar alles opslaan. Voor dat moment, haar moment. Dus loslaten maar ouders!

Drie weken later rende ik dus zo trots als een pauw achter haar aan en die slippers en sokken konden mij gestolen worden, mijn kind kan fietsen! En hoe! De pop vroeg of de andere barbie al kon fietsen en ineens was het fantasiespel over….“Mag ik fietsen?”. Tuurlijk, let’s go! In een poep en een zucht had ze de eerste twee slagen gedraaid en kon ik haar loslaten. Hmm, dat was interessant. Nadat de hele straat haar had begroet en keek hoe ze voorbij fietste, trapte zij de wijde wereld in. Ze heeft zeker drie kwartier het dorp rond gefietst, zonder te wiebelen of te vallen. En wat kunnen mensen op straat toch heerlijk reageren op jonge kinderen, wel 10 mensen gaven haar complimenten waardoor ze nog steviger in het zadel zat en heel fier voorbij ging. Daarna was het echter over en uit, klaar en genoeg.

Al kletsend liepen we terug naar huis, “Mijn benen zijn moe.” “Dat geloof ik best, lieverd, “ zei ik met pijn aan mijn arm, we waren al zo’n eind van huis dat ook mijn arm moe begon te worden van het dragen van de fiets. 

“Zullen we dan morgen de bochtjes oefenen? En de dag na morgen opstappen en remmen?”
Drie maal raden wat mijn antwoord was ;-). 

Leerstijlen van Kolb
Laatst heb ik een stuk gelezen over het leren fietsen en je leerstijl (op school). Het bleek dat hoe je hebt leren fietsen veel zegt over de manier waarop je in de toekomst vaardigheden gaat verwerven of nu leert. Terugkijkend naar dit proces, bedenk ik me dat het niet de meest makkelijke leerstijl wordt voor haar, eerst kijken, en dan als je het zeker weet, zelf doen (niet proberen, maar het moet gelijk lukken….). Maar misschien kijk ik er wel zo naar, omdat ik een andere leerstijl heb, ik heb namelijk anders leren fietsen. Ik fietste heerlijk comfortabel rond met 2 zijwieltjes en best wel lang in mijn beleving (waar ik overigens niet mee zat). Vervolgens hield ik er 1 over,  de andere brak namelijk af. Dit bleek een uitermate handige standaard te zijn voor mijn fiets. Echter voor het fietsen bleek het niet echt handig. Helemaal uit balans waggelde ik over de stoep, tot mijn vader “de standaard” eraf haalde. Na wat aanmoediging van mijn omgeving stapte ook ik uit mijn comfortzone zo de wijde wereld in (een straat verder…).

Ik ben benieuwd, hoe heb jij leren fietsen? En klopt het met de manier waarop je nu leert of vaardigheden hebt geleerd? Je kunt kiezen uit: doener (concreet ervaren), denker (waarnemer & overdenken), dromer (analyseren en abstract denken), beslisser (gestructureerd & experimenteren). Ik zou het tof vinden als je een bericht achter laat op https://www.facebook.com/Baldini.kids over hoe jij hebt leren fietsen en wat je leerstijl is.

PS Wil je “zeker weten” wat voor leerstijl jij hebt, doe de test: https://www.thesis.nl/testen/kolb/

PS Wil je graag een pdf ontvangen hoe je de verschillende leerstijlen van kinderen kunt stimuleren? Stuur een mailtje naar info@ninabaldini.nl en je ontvangt het in je postvak!