06 54 92 18 14 info@ninabaldini.nl

Lieve lieve hoogsensitieve schat,

Het spijt me. Ik had het moeten weten. Ik had het aan je kunnen zien. Ik weet het uit ervaring. Ik had naar je moeten luisteren.Het geeft niet dat je nu thuis alle spanningen laat gaan en dat je boos wordt, woedend en naar mij schreeuwt. Ik begrijp het, ik vind het niet leuk, maar ik begrijp het helemaal. Je mag boos zijn, je mag verdrietig zijn. Ach lieverd, je hebt gewoon helemaal gelijk (ontlading).

Ik heb niet goed naar je geluisterd. Ik dacht, dat nadat je het zo goed had gedaan op het feestje van Mees en het spelen bij Saar, zonder mij, dat je dit ook al kon. Je gaf al aan dat ik mee moest en ik heb je bij de deur afgezet en daarna fietste ik naar huis, met een steen in mijn buik, net als jij. Je kan al bij je vriendinnetje spelen zonder mama, zonder dat ik mee naar binnen ga om koffie te drinken, om eerst de kamer van Debby te kijken en dan die van Esther, zonder de hond te verwelkomen en het buurmeisje een hand te schudden (Het onbekende is spannend).

De stap was toch te groot, de volgende keer doen we het anders. Dit zetje in je rug was te groot. Weet je liefje? Ik wilde niet weer op de koffie, ik ben toch niet degene die gaat spelen. Ik wilde zelf niet, omdat ik vind dat je dit moet leren. Ik dacht dat je genoeg tussenstapjes had gemaakt. Weet je, lieverd, mama’s maken ook fouten net als iedereen (Jij wil juist geen fouten maken).

Jammer genoeg moest je een tijdje huilen, er gebeurden allerlei dingen waar je niet op rekende, daarna kon je niet kiezen wat je op je brood wilde en welk spelletje je wilde doen in dat vreemde huis. (Te veel nieuwe prikkels, indrukken). En tegelijkertijd lieve schat, toch hebben jij en ik wat geleerd. Je hebt geleerd dat er ook andere mama’s lief en zorgzaam zijn. Mijn complimenten aan de mama van jouw vriendinnetjes, want zij ving jou op alsof je van haar zelf was. Je werd een hele tijd op schoot genomen, er werd rekening met jou gehouden, ze zorgde dat je ondanks je tranen toch kon lachen, een boterham at en een spelletje mee deed. Ondanks dat je zegt dat je nooit meer ergens gaat spelen, jij en ik weten dat dat niet zo is. Zo voelt het nu en dat is echt. Het geeft niet, dat is oké.

Want van moeilijke dingen groei je ook. En dat heb je nu ervaren. En ik ook, trots, want je hebt het toch maar gedaan, zonder je mama! En daar groei ik dan weer van.

Liefs X mama